Marmotten spotten in de bergen: zo vind je ze

Een marmot hoor je al voordat je hem ziet. Met dat scherpe, korte gefluit waarschuwt hij de hele kolonie dat er beneden beweging is. Als je dat eenmaal weet, loop je niet meer op dezelfde manier in de bergen.

De juiste reflexen om hem te herkennen

De alpenmarmot leeft in kolonies in holen die in de helling zijn gegraven, meestal op hooggelegen graslanden tussen 1500 en 3000 meter. Drie tekenen verraden zijn aanwezigheid nog voordat je hem ziet:

• Een kort, schril gefluit: dat is het alarm, hij heeft beweging waargenomen.
• Vers omgewoelde aarde bij de ingang van een hol.
• Een roerloos silhouet, rechtopstaand op zijn achterpoten in de zon op een rots, dat is de wachter van de groep.

Ze komt vooral vroeg in de ochtend en laat in de namiddag tevoorschijn, nooit tijdens de grootste hitte. Aan het einde van de zomer is ze bijzonder actief: ze legt haar voorraden aan voor de winterslaap, die afhankelijk van de hoogte van september-oktober tot april duurt.

Waar de gidsen ze echt zoeken

In de Vanoise zijn de rotsen van Lanserlia, een gemengd terrein van paden en puinhellingen op de tocht naar de Femma-berghut, een van de eerste plekken waar de gidsen marmotten en sporen van wilde dieren opmerken, nog voordat ze de hooggelegen meren bereiken. In de Hautes-Pyrénées letten de gidsen al tijdens de klim naar de vallei van Ilhéou – alpenweiden en open plekken die door de zomerweidegang zijn gevormd – op de marmotten die bij hun holen te zien zijn.

Wat ze gemeen hebben: open graslanden direct na het bosgebied, met rotspartijen in de buurt waar de marmotten naartoe kunnen vluchten. Daar moet je vaart minderen, even stoppen en 10 tot 15 minuten observeren voordat je weer verder loopt.

Observeren zonder te storen

De marmot blijft schuw: bij het minste alarmfluitje van een wachter verdwijnt de hele kolonie binnen enkele seconden onder de grond. Een verrekijker is altijd beter dan dichterbij komen, en stilte blijft het beste middel om ze echt hun leven te zien leiden: graven, eten, spelen met de jongen.

„Ik prijs me gelukkig dat ik begeleid werd door Hadrien, de koning van de steenbokken, die zijn kennis over de wilde dieren met veel passie deelt!" — Elena, deelnemer aan de wandeling door de wilde natuur in de Hautes-Pyrénées

Beleef de ervaring met een gids

Om in drie dagen marmotten, hooggelegen meren en gletsjers te spotten, wisselt de trektocht in de Vanoise naar de Femma-berghut grasweiden, steenvelden en overnachtingen in de berghut af. In de Pyreneeën voegt de vierdaagse wandel- en wildobservatietocht in de Hautes-Pyrénées daar nog gemzen en Iberische steenbokken aan toe, onder begeleiding van een gids met een passie voor natuurfotografie. Ga naar de categorie 'wilde dieren' om al onze observatie-uitstapjes te ontdekken.